บทที่ 45 ตอนที่ 45

เขาอึดอัดทรมาน ความรู้สึกยามที่ได้ฝังกายอยู่ในร่างเล็กแคบของลัลดายังติดตรึงอยู่ในความทรงจำไม่เคยลืมเลือน เขาต้องการหล่อน แต่เสียดายที่หล่อนมีสามีไปเสียแล้ว

“ฉันจะไปรอข้างนอก เดี๋ยวจะขึ้นมารับ”

“ลัลบอกแล้วไงคะว่าไปเองได้”

“เธอน่ะนั่งรถโดยสารกลับเองได้อยู่แล้ว แต่ลูกล่ะ ยังเล็กอยู่เลย เธอจะใจดำให้น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ